Sportspinsels



(h)eerlijk over sport

Keep calm…

Spinsels   /   15 reacties Standard Post

…Ik ben zwanger!

De wens was er wel al een lange tijd, maar voor ons gevoel was de tijd er nog niet rijp voor. Ik wilde nog een mooie reis maken en een hele triathlon volbrengen. Dat werden er wat meer. Op een gegeven moment voel je dat het goed is. Een baby ‘mag’ nu komen!

Er breekt dan een onzekere tijd aan. Wanneer ben je zwanger, kan ik nog wedstrijden doen…? Uiteindelijk heb ik mij maar gewoon voor diverse wedstrijden ingeschreven. Gewoon maar zien waar ik wel en niet aan mee kan doen. Je weet immers nooit wanneer en of je vanzelf zwanger wordt.
Opmerkingen als ‘met jullie ongezonde levensstijl en dat magere lijf van je…het zou best wel een hele tijd kunnen duren!’ doen pijn. Helemaal als je best wel even moet wachten en de wens groot is.

En dan…vrijdag 13 mei heb je een positieve zwangerschapstest in handen. Wat een bizar moment. Ik zat er helemaal van te bibberen. We hadden het niet verwacht. Er razen meteen allemaal dingen door mijn hoofd. Pas ik dan mijn trouwjurk nog wel, en -aangezien dit sportspinsels is- hoe dan met sport? Kan ik de wedstrijden nog wel doen waar ik voor ingeschreven ben?

Ik stuur Guido Vroemen, sportarts, een email met de vraag wat wel en niet mag in deze fase van een zwangerschap. Zijn antwoord is helder: alles zolang je je goed voelt, behalve uitputtende inspanningen en racen met heel heet weer in verband met oververhitting. Bij gevoel van onbehagen uitstappen.

5 juni, de Duin triathlon, is de eerste zwangere race. Volgens de berekeningen ben ik dan 7 weken zwanger. Volop in de kritische fase. Ik voel mij goed. Geen last van misselijkheid. Wel iets moe. De week van te voren hou ik het weer goed in de gaten. Het lijkt steeds warmer te worden. Ik sta eigenlijk op het punt om mij af te melden, maar dan wordt er ook veel wind voorspeld en iets koeler weer. Eigenlijk heb ik gewoon zin om een wedstrijd te doen en besluit mee te doen en het advies van Guido op te volgen; de rem er op.
Wel heb ik -goh jij drinkt veel!- een extra bidon met water mee en als ik het maar een beetje warm kreeg spoot ik water over mij heen. Niet dat het nou zo heet was…je voelt ineens dingen die er niet zijn haha. Zat ik met kippenvel op de fiets.

De derde plek heb ik weggegeven. Ik wilde rustig lopen. Iemand anders is nu belangrijker dan ikzelf. De hele wedstrijd voelde ik mij goed en dat gaf vertrouwen voor de komende weken. De dag na de Duin triathlon hadden we de eerste echo. Een razend kloppend hartje die niet geleden had onder het sporten. Zo fijn!

Zo’n vruchtje zit ook goed verstopt diep in de baarmoeder, beschermd door vier lagen: de buikwand, de ingewanden, de spierlaag van de baarmoeder en dan nog het vruchtwater, dat elke slag die op de buik komt, dempt.

De races die er op volgden gingen stuk voor stuk prima. Ik heb gewoon steeds goed gevoeld hoe het ging. Uitstappen kan altijd.

De wedstrijd in Groningen ging bovenverwachting goed. Doordat ik extra, zuurstofrijk, bloed aan maak heb ik misschien een soort natuurlijke EPO 😉 Of ik zweefde op een roze wolk!

Zwanger zijn is heel bijzonder. Maar ook heel ongrijpbaar. Je mag heel veel niet. De verloskundige maakt er meer poeha van dan ik voel. Ik ben nauwelijks misselijk, ben gewoon moe maar niet extreem, ik voel er nog niks van. Dat maakt het heel ongrijpbaar. Terecht schreef Josta mij dat de hormonen nu wel al van alles doen in het lijf. De spieren en gewrichten merken wel al veranderingen; dus goed blijven luisteren naar het lijf is belangrijk.

En dat doe ik ook. Lukken intervallen niet met hardlopen; dan niet. Ben ik wat kortademig (dat ben ik wel het eerste kwartier) met hardlopen, dan even wandelen tussendoor. Staat er 2 uur fietsen op het programma en ben ik na een uur moe. Dan keer ik om. Slaap ik een nacht slecht door rusteloze benen, dan slaap ik uit en ga ik niet vroeg zwemmen.

Ik krijg nu al regelmatig de vraag of ik aan de start sta van de Challenge Almere. Van de verloskundige mocht het. Maar of zij helemaal weet wat een hele triathlon inhoudt…? Mij lijkt het niet verstandig. En ik ga dat dus ook niet doen.

Ik sta wel ingeschreven voor de halve triathlon Almere. Dan ben ik zo’n 22 weken zwanger. Ik hoef niet mee te doen om te laten zien dat ik het kan. De reden om wel mee te doen zou zijn dat ik het leuk vind om lekker te sporten. De finish haal ik misschien niet, maar dat zou ik niet erg vinden.

Wat zou jij doen?

15 reacties op het bericht

  1. Je naam:Chantal van Schaik schreef:

    Alles wat je wilt en kunt! Heb ik m’n eerste zwangerschap ook gedaan en had ik de 2de keer moeten doen!

    Geniet!

  2. Je naam:Saskia schreef:

    Ik zou doen waar jij je goed bij voelt.
    Tijdens mijn zwangerschappen gewoon gesport, ook een enkel wedstrijdje gedaan.
    Ik voelde wel dat ik geen hoge hartslagen meer moest halen, dat voelde niet goed.

    • Dank je wel voor je reactie, Saskia! Die hoge hartslag ging in Groningen nog goed. Maar nu voelen ze ook niet meer zo lekker. Heb je ook nog ver in de zwangerschap wedstrijden gedaan?

      • Je naam:Saskia schreef:

        Hoi Maryvonne,
        Tot ongeveer 20 weken zwangerschap nog enkele wedstrijden gedaan. Daarna werd het winter en had ik geen zin meer. Wel de hele 9 maanden blijven sporten. Hardlopen ging tot maand 8.

  3. Je naam: kathy schreef:

    Ik zou het laten voor wat het is. Jij hebt jezelf wel in de hand, maar anderen niet. Een trap in je buik met 22 weken is alles behalve prettig, net als een valpartij met fietsen. Maar: doen waar jij je goed bij voelt voor op. Er zijn altijd mensen die het beter weten ;-). Lekker laten lullen.
    Geniet er van!!

  4. Je naam:yehudi schreef:

    Volg je lichaam je gevoel en doe wat goed voelt. De tijden komen over een paar jaar wel weer. Nu andere tijd aangebroken. Moeder worden zwanger baby liefde verliefd zijn op je baby is zo speciaal.
    Een andere fase is aangebroken in jullie leven.
    Geniet er maar van. Je doet het goed!

  5. Je naam:mariette schreef:

    Hi maryvonne,
    Je zou nog een bekkenfysio om raad kunnenvragen wat betreft je sport. Frida Barmentlo in Huizen is een goede vind ik! Heb ik een keer van een andere sporter gehoord dat zij t aevies had gehad dat ze wel rustiger aan moest doen ook al voelde t goed.
    Fijne zwangerschap verder!!!

    • Dank je! Ik heb natuurlijk zelf de zwangerschapsgerelateerde bekken cursus gedaan waarin ook sport aan bod kwam. Ik hou het in mijn achterhoofd 🙂

      Rustiger aan doe ik al. En op termijn zal het hardlopen niet meer lukken denk ik.

  6. Je naam:Iris schreef:

    Mijn arts gaf mij exact hetzelfde advies als dat Guido jou gegeven heeft. Dat heb ik de hele zwangerschap in m’n oren geknoopt :-). Hoge hartslag is geen enkel probleem vh kindje. Oververhitting wel. Zwemmen in een groep vond ik niet zo geslaagd, ik voelde me erg kwetsbaar met mijn groeiende buik. Tot ver in de 8e hardgelopen, fietsen vond ik zeer onprettig. Dat voelt voor iedereen weer anders. Wat betreft de halve v Almere: met zwemmen lag ik voorin en dan zwem je lekker vrij totdat je in de achterhoede van de eerder gestarte ‘hele’ deelnemers komt. Dan kom je als sneller zwemmer (zoals ook jij) wat meer in het gedrang. Vooral de exit is druk. Je hoeft toch nu nog niet te beslissen?
    Enjoy the ride en doe vooral de sporten die altijd al deed, je lichaam is daar aan gewend. Geniet-ze!

  7. Chantal schreef:

    Ha Maryvonne, gefeliciteerd! Ik heb geen advies voor je, maar kwam nog wel dit artikel tegen van sportarts Bernard te Boekhorst (o.a. zelfde SMA als Guido Vroemen): http://www.dokterbernard.nl over sporten tijdens de zwangerschap.

  8. Je naam: marieke schreef:

    Allereerst van harte! Ik volg je blog al even. Loop zelf hard. Wat ik zou dan? MMM wat ik deed toen ik in 2008 voor het eerst zwanger werd.
    Allereerst blij en verbaasd zijn:)
    Sporten: Ik had kort voor de test een halve marathon gedaan en heb tot de vierde/vijfde maand gerend. Toen ik mij op een bepaald moment met veel moeite rond het Weerwater sleepte dat ik ‘bekijk het’. Daarna wel veel gewandeld, elke dag tot de bevalling en gefietst (nee niet wielrennen). Ik was best moe. Combinatie werk, reizen, studie was genoeg.
    Na kind 1 volgden en er binnen 2,5 jaar nog twee kinderen en heb ik tussendoor wel spinning en krachttraining gedaan, verder niet. Nu ren ik alweer jaren. Ik zou het lekker rustig aan doen, wielrennen met een dikke buik lijkt mij eng en probeer er van te genieten dat alles langzamer gaat. Kind krijgen en gezin vormen is sowieso een periode van loslaten van het oude en wennen aan het nieuwe. En ach hoe vaak krijg je nou een kind? Ik zou geen halve triathlon doen zwanger. Maar dat is individuele beslissing, geen verwijt aan iemand die het wel doet.
    Voor na de geboorte:
    Was bij mij eerste ook wat vermoeider door de borstvoeding waardoor sport wat minder ging. Houd daar rekening mee dat dat het invloed kan hebben, hoeft niet.Bij de derde x borstvoeden viel het wel mee, waarschijnlijk went een lichaam daar ook aan.
    Geniet ervan, kijk verwonderd naar de veranderingen in jou en met je partner en geniet van het bewegen wat je nog wel doet maar als ik het zo lees komt dat best goed. Groet Marieke.

Plaats reactie

Subscribe without commenting

    Over deze website

    Hersenspinsels over sportgerelateerde onderwerpen