ATC Triathlon

Sinds de Eredivisie NK OD in Weert op 18 mei heb ik niet meer hardgelopen en 2 keer gezwommen, 2 keer kort gefietst en een week niks gedaan in verband met aanhoudende vermoeidheid. Hoe de ATC triathlon zou verlopen op 1 juni was voor mij ook wel spannend. En toch was ik ook wel nieuwsgierig. Zouden de benen bij de eerste trapbeweging op de fiets meteen verzuren of zou het uitblijven en kan ik weer doorduwen?

Na mijn banden opgepompt te hebben met de pomp van Vico (bedankt!) en alle spullen klaargezet te hebben in het Parc Fermé ben ik op tijd naar de zwemstart gegaan. Ik wilde toch nog wel heel eventjes inzwemmen. In elk geval een sprintje doen, zodat mijn lichaam ‘wakker’ zou zijn. Na het inzwemmen leek het erop dat ik achteraan moest aansluiten in de rij. Daar had ik niet zo’n zin in…ik wil vooraan starten! Ik ben over het hek heen geklommen en bijna vooraan ertussen gestapt. Of het erg gewaardeerd werd door een dame waar ik voor ging staan weet ik niet, maar ik stond daar wel best 😉

PANG! Startschot! Hoppa, daar gaan we! Meeeehn, wat een gevecht weer! De klappen vlogen om mijn zwembril. Lekker elke keer zo’n golf in je mond… Ik heb me te ver naar buiten laten duwen om uit het gedrang te zijn. En daarmee ook uit een groep..oeps…zwom ik weer alleen!

Foto: Frank Veltman

Op weg naar mijn fiets stond een man met 2 vingers in de lucht. ‘Peace!’ dacht ik nog..Maar wat bleek, ik lag tweede dame! Met een supersnelle wissel stapte ik op mijn fiets. Even prutsen met de schoenen aan doen (jaaaa ik ga het nog een paar keer oefenen) en gaan. Oef, wind tegen, die was flink aangewoeid gedurende de dag. Doorduwen tot het keerpunt, zonder verzuring, maar met ‘gewone-zere-hoort-bij-de-wedstrijd-benen’!! Yes! Na het keerpunt 3 tandjes bijschakelen en uitrusten terwijl je >40km/u rijdt. Gaaf! Ik leek zelfs ietsje in te fietsen op Mirjam Weerd, de eerste dame in de wedstrijd. Nu moet ik er wel bij vermelden dat Mirjam zo’n 6 maanden nauwelijks getraind heeft…als zij wel fit was, dan stond haar fiets niet voor niks tussen de mannen en had ze mij vast gelapt! Na drie rondes kwam de derde dame in de race mij voorbij.

Onderweg kreeg ik zelfs complimenten van mede-atleten dat ik goed aan het fietsen was. Fijn dat mijn gevoel bevestigd werd. 🙂
Foto: Frank Veltman
Na weer een supersnelle wissel, inclusief schoen nog een keer uit-aan doen wegens een steentje, begon ik aan het lopen. Ik vond het lopen wel pittig. Een stuk door mul zand, vervolgens nog wat lichte op- en neergaande wegen en..fikse blaren… Ik kon gelukkig dit keer wèl door blijven lopen. Niet misselijk, geen steken in mijn buik, niks! Heel fijn. Bij de finish bleek ik tien minuten sneller dan vorig jaar en meteen mijn PR aangescherpt op OD-afstand (1,5km zwemmen, 40km fietsen, 10km hardlopen)! En de benen (en armen) vonden het leuk! En het meest belangrijke ik heb weer vertrouwen in de komende weken, de aanloop naar de Ironman Zürich. Nog 7,5 week te gaan!
Foto: Frank Veltman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *