Stilzitten als een kikker

‘Misschien moeten we maar een rustweek inplannen.’ Waaaaat?! Een rustWEEK?! Een hele week niks doen aan sport?! Ik was zo goed bezig met trainen. En toch slopen er stiekem een paar vermoeide benen en armen in. Heel gniepig. Eerst fluisterden ze nog: ‘Psssst…zou je niet wat rustiger aan doen?’ Waarom? Zoveel hoge intensiteit heb ik niet getraind, ik heb een rustdag per week en bovendien…het zal wel wedstrijdspanning zijn voor de eerste Eredivisie wedstrijd, vertelde ik mezelf. Uiteindelijk schreeuwden ze zo hard dat het oorverdovend was en niet meer te negeren viel. Sh!it! Een rustweek dus. Een hele week niks doen aan sport.

Hoe overleef ik deze week? 
R ottig. Het is ontzettend rottig als je in een soort vast ritme zit en dat opeens moet loslaten. Maandag dit aan training, dinsdag dat, woensdag zus, donderdag zo en vrijdag is de avond dat ik in het buitenwater zwem. Nu ben ik op bezoek bij een vriendin die pas kittens gekregen heeft. Aan oxytocine geen tekort!  Stiekem had ik wel mijn zwemtas met wetsuit meegenomen, stel dat ik toch op tijd thuis zou zijn…? Zijn dat ontwenningsverschijnselen? Nooit de deur uit zonder iets van sport? Tja, loslaten is een dingetje voor deze dame. 

U itademen. Rustig in naar de buik, uitademen door de lippen…6 keer per minuut. Kun jij het? Met dertig uur werken en een tiental uren trainen in de week sjees ik weleens van hot naar her.  Tijd om na te denken over mijn ademhaling neem ik eigenlijk niet. Nu kan ik in alle rust, languit op de bank, eens goed op mijn ademhaling letten. Op mijn werk leg ik het aan kinderen uit als ‘stilzitten als een kikker’. ‘Die kan enorme sprongen maken, maar ook héél stil zitten. Hij merkt wel wat er om hem heen gebeurt, maar reageert er niet meteen op. Hij ademt en zit stil, zijn kikkerbuik bolt wat op en zakt weer in. En wat de kikker kan, kan jij ook.’ Nu dus toepassen op mezelf… Eerst zit ik op meer dan tien keer ademhalen per minuut en ben ik veel te druk bezig met mijn omgeving. Hoe rustiger ik word, hoe trager en dieper mijn ademhaling wordt. Mijn uitademing wordt alsmaar langer. Het ontspant me. Ik zit stil als een kikker.

S aai. Of eigenlijk niet? Ik ben nogal een creatief persoon. En er ligt al weeeeeken lang een projectje op mij te wachten. Heerlijk! Nouja, achteraf blijkt dat decopatching niet echt iets voor mij is…maar ik ben lekker bezig geweest. Mijn hoofd leeg maken zoals ik dat tijdens een lange fietstocht of duurloop kan, lukt mij nu ook. Puur door mij op iets anders te richten. Ik zou eigenlijk meer tijd kunnen vrijmaken voor mijn creatieve kant!

T aart. Dinsdag ben ik jarig. Ik neem mij voor om na het werk en tussen een training snel even een taartje te halen bij de supermarkt. Die training is er nu niet. Als ik iets leuk vind om te doen is het taart maken! Met mijn fiets in de woonkamer gestald, sta ik in de keuken ruzie te maken met de blender. Als de cashewnoten willen mixen met de bosbessen komt er een heel lekker taartje tevoorschijn! 

Ik ben nu vier dagen aan het rusten en ik kan me er langzaam in beRUSTen dat dit voor mij nu het beste is. Mijn benen en armen hebben hun hysterische schreeuwen gestopt. Ze zijn weer tot fluisterniveau teruggebracht. Mijn hoofd krijgt ook meer rust. Want door de onrust in mijn lijf, kwam ook de onrust in mijn hoofd. Het belangrijkste wat ik nu (weer) leer…mijn lijf is mij heilig en geeft de juiste signalen af. Ik ga maar eens vaker stil zitten als een kikker en luisteren naar wat mijn lijf mij te vertellen heeft.  

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *