Het regent!

Voorgevoel is zoiets als intuïtie. Meestal slim om daar naar te luisteren. Vanmorgen deed ze het niet. Maryvonne haar bed lag nog zo lekker warm. En nu? Nu regent het. Het blijft de hele dag regenen als we het weerbericht mogen geloven.

Het regent al sinds een uur of 10 vanmorgen. Ik had natuurlijk al vanmorgen vroeg kunnen gaan hardlopen. Dan had ik om 7:00 moeten ontbijten, zodat ik om 8:30 had kunnen gaan hardlopen. Ik ben altijd vroeg wakker, maar ik heb nog wel wat extra slaap nodig de laatste weken. Hoe lekker is het dan dat ik me nog een paar keer kon omdraaien en er aan toe kan geven. Uitslapen, in plaats van om 7:00 in het zwembad liggen. Overigens…het had ook geregend als ik wel was gaan zwemmen.

Sporten in de regen
Een flinke bui tijdens het hardlopen kan ik wel van genieten. Lekker een frisse regen. En als ik druk ben in mijn hoofd, dan is slecht weer een hele goede om het rustig te krijgen. Waarom? Door de wind en het geluid van de regen kan ik niet denken. Ik kan dan alleen maar bezig zijn met hetgeen wat ik aan het doen ben: sporten. Spelen met de elementen van de natuur. Voelen dat je leeft.

Fietsen in de regen vind ik wat minder. De fiets wordt zo vies. En mijn lichaam erg koud. Ik ben een koukleum. Zolang in in beweging blijf gaat het wel. Maar stilstaan of een stil bovenlichaam is funest. Ook al heb ik de goede kleding aan.

Als het al regent en ik nog moet beginnen, dan moet ik wel wat moed verzamelen. Er bestaat geen slecht weer, alleen kleding wat niet geschikt is, is een bekende quote. En daar moeten we het dan maar mee doen.

20151130_125455

Hardlopen
Terug naar vanmorgen. Het regent en ik wil hardlopen. Of zal ik op de tacx een uurtje binnen fietsen en morgen hardlopen? Ik heb het eigenlijk wel even nodig om vandaag buiten te zijn. Wie weet regent het morgenavond ook.

Het is zo’n zeven graden, wind en regen. Altijd lastig om dan te bepalen wat je aan moet trekken. Een dun ‘regen’jasje, een thermoshirt, een loopbroek met waterafstotende en winddichte stukken op de bovenbenen, een petje en handschoenen met regenjasjes. Dat moet genoeg zijn. Toch trek ik nog een dun shirt korte mouw extra aan. Petje op. Capuchon op. Schoenen aan. En gaan!

Na tien muten inlopen merk ik al dat ik te warm aangekleed ben. Oeps! Capuchon af, ritsje open, mouwen omhoog, regenjasjes van de handschoenen af. Het hardlopen gaat voor geen meter. Mijn hartslag is hoog en het tempo is om te huilen. Bijzonder hoe het zo kan wisselen. Vorige week vloog ik nog over het asfalt. Ik baal er een beetje van. Maar ja, het kan niet elke week feest zijn en hier word je ook sterker van.

Het lukt me niet om mezelf te pushen om echt hard te lopen. Ik stap per ongeluk in een plas en mijn voet is zeiknat. ‘Dat kan er ook nog wel bij’, denk ik. Ik moet lachen om mezelf. Ik voel me Moppersmurf. De volgende plas ontwijk ik niet en niet veel later stamp ik er vrolijk op los.

Meer regen= meer plassen om in te stampen = meer doen van wat mij blij maakte vandaag!

3 reacties

  1. Heerlijk herkenbaar!
    De laatste keer dat ik mijn schoenen schoon wilde houden, heb ik eigenlijk helemaal niet lekker gelopen. En wat is er nou erg aan natte schoenen? Douchen moet je toch wel en de volgende training pak je je andere paar schoenen, toch?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *