De metamorfose van Rico

Op Facebook zagen we een foto van Rico. Eigenlijk waren het twee foto’s. Iedereen kent ze wel, de voor en de na foto. Er kwamen vragen of het Rico wel echt was. En wat hem gemotiveerd heeft om zo te veranderen. Wij zijn dan ook trots dat Rico zijn verhaal zo openhartig met ons wilt delen!

Ik plaatste mijn voor- en na foto op mijn eigen tijdlijn van Facebook en in twee groepen. In totaal kreeg ik meer dan 600 likes van grotendeels wildvreemde mensen. Het streelt natuurlijk je ego helemaal als mensen je gaan vergelijken met een filmster. Ik zie het zelf niet, maar dat terzijde. Opmerkelijk vind ik het wel.

Je ziet nooit foto’s van dunne mensen die dik zijn geworden. Wel zie je foto’s van dikke mensen die dun zijn geworden. Dik worden ziet men niet als een uitzonderlijke prestatie. Maar (weer) dun worden, vooral als je heel dik was, lijkt een uiting van ultieme wilskracht.

Zwakkeling
Dikke mensen worden als zwakkelingen bestempeld, vreetzakken of zelfs luie mensen. Als je zelf dik bent, dan vind je deze opmerkingen eigenlijk altijd erg kwetsend. Het raakt je in je ziel omdat je je uiterlijk niet kunt verbloemen. De “buitenwacht” vindt, op basis van je uiterlijk, dat ze gewoon gelijk hebben. Was ik een zwakkeling en een vreetzak toen ik dik was? En was ik zelfs lui?

Nee!

Mijn persoonlijkheid is altijd hetzelfde geweest. Je persoonlijkheid kun je misschien verbloemen, maar niet veranderen. Dik word je niet van de één op de andere dag. Het is een sluipend proces van vaak jaren waarbij je eigenlijk niet stilstaat.

Steeds zwaarder
Elk jaar werd ik 1 tot 2 kilo zwaarder. Na 20 jaar was ik 30 tot 40 kilo te zwaar. Dit is niet gebeurt omdat ik een vreetzak ben. Of omdat ik lui ben. Het gebeurde, omdat het grotendeels onwetendheid was. Ik realiseerde mij niet goed wat er allemaal met mijn lichaam gebeurde en waarom het gebeurde. Totdat ik een wake up call kreeg.

Wake up call
Mijn wake up call kreeg ik op 7 november 2011. Op onze trouwdag. Ik had al enkele weken last van mijn voeten. Hielspoor. Een klacht aan de onderzijde van de voeten die erg pijnlijk is na een nacht slapen. Een klacht gerelateerd aan ernstig overgewicht (ik was bijna 40 kilo te zwaar) of aan hardlopen. Ik deed niet aan hardlopen, dus was er maar 1 conclusie: Ik kreeg gezondheidsklachten door mijn overgewicht. Op mijn 40e realiseerde ik me dat dit het voorland zou kunnen zijn van ernstige welvaartsziekten. Het werd tijd om er iets aan te doen. De ‘cosmetische’ voordelen van dunner zijn boeide me op dat moment geenszins. Zaken als hart- en vaatziekten en de kans op diabetische klachten des te meer.

Minder eten
Ik ging afvallen en rigoureus. Eerst ging ik gewoon minder eten. Ik lette goed op wat ik at en at kleinere porties. Niet twee keer een bord vol van de afhaalchinees maar een kwart van één bord. De kilo’s vlogen er af. Na 2 maanden was ik zomaar 15 kilo lichter geworden. Ik besloot om te gaan bewegen: Wandelen.

Wandelen
Wandelen zie ik nog altijd als de sleutel van het succes. Ik ging 2 keer per dag wandelen tussen de 1,5 en 2 uur per dag. Mijn ruststofwisseling vloog omhoog. En de kilo’s gingen, in combinatie met minder eten, er nog sneller af. Na een half jaar was mijn doel bereikt. Van 110 kilo naar 72 kilo.

Sporten
En sporten dan? Hardlopen, fietsen, zwemmen, fitness… Waar is het sporten in dit verhaal? Je sport toch zoveel? Dat klopt. Het sporten heb ik pas een jaar nadat ik op blijvend gewicht was opgepakt. De tijd die er tussen zat ben ik wel blijven wandelen. Op een gegeven moment zocht ik een uitdaging en daarom ben ik gaan hardlopen en later triathlons gaan doen. Deze activiteiten hebben geen rol meer gespeeld in het proces van afvallen. Wel in het ‘in beweging blijven’.

Way of life
4 Jaar later ben ik nog steeds op gewicht. Ik ben zelfs iets zwaarder geworden door de vorming van spiermassa vanwege het sporten. Het sporten is een drive en een way of life geworden. Ironisch genoeg eet ik nu meer dan toen ik 40 kilo te zwaar was. Mijn lijf heeft veel energie nodig door al het sporten. Eigenlijk ben ik nu pas een echte vreetzak.

Buitenkant
Nog even terugkomend op de voor en na foto. Lieve mensen onthou 1 ding: Het is slechts de buitenkant die je ziet en waar je over kunt oordelen bij dit soort foto’s. Mijn innerlijk en mijn goede karakter zijn altijd hetzelfde gebleven. Dáár hoef je niet voor af te vallen of dikker voor te worden.

Beoordeel en respecteer mensen om wie ze zijn en niet om hun uiterlijk. Dikke mensen weten echt wel dat ze te zwaar zijn. Ze daarop wijzen of zelfs beledigen is onnodig kwetsend. Iedereen heeft zijn eigen wake up call nodig en het moment daarvoor bepaalt ieder voor zich. Je kunt deze mensen wel helpen door met ze te gaan sporten en te steunen.

12369094_919604378121217_224264329326798095_n

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *