Alle begin is moeilijk

947017_10153236384135969_580736580887062014_n‘Je neemt zeker wel je hardloopschoenen mee?’ Nee! Alles, op een badmuts en zwembril na, wat met sport te maken heeft bleef thuis. Complete sportrust. De badmuts en zwembril zakten steeds meer naar de bodem van de rugzakken.
Op kerstavond vertrok Maryvonne, samen met haar Martijn, naar Bangkok om drie en een halve week rond te reizen door Thailand. Met een rugzak. Een heerlijk vooruitzicht! 

Mijn lichaam vroeg om sportrust. En eerlijk? Ik heb het niet gemist. Ik heb geen enkele dag het gevoel gehad dat ik sportief ‘moest’ bewegen. Wel hebben we uuuuuuren, onder andere langs de zee, gewandeld en een keer gekajaked. Maar dat was het wel. We genoten van het reizen, de andere cultuur, het eten, de ontspanning. We hebben heel veel gezien en gedaan. Het was één van de mooiste vakanties ooit!

Na precies vier weken complete sportrust ben ik weer begonnen met sporten. Koud 1 dag thuis had ik wel zin om een frisse neus te halen. Dat was de voorwaarde: ‘Heb ik er weer zin in?’. Na zoveel weken slippers, hemdjes en korte broek was het best lastig te bedenken wat ik aan moest trekken. Gekleed in lange broek, warme jas, handschoenen en muts werd er gestart met 3×10 minuten hardlopen.

12647009_10153272952850969_7196300851495158725_nStiekem had ik gehoopt dat ik heel soepel en ontspannen zou weglopen. Zo licht als een hinde. Maar dat was helaas niet zo. Ik was eerder een stampend oud hijgend stalpaard.  Mijn toekomstige echtgenoot rende nog net niet fluitend rondjes om mij heen. Frustrerend he?! Hij heeft net zo lang niet gesport als ik…maar daar is niks van te merken (op mijn niveau ;-)) Gelukkig was hij wel zo sportief om de wandelminuutjes mee te wandelen. 😉

De trainingen die erna kwamen gingen ook niet zo makkelijk. Bij het zwemmen had ik totaal geen watergevoel. Bizar. Zwemmen is mijn beste sport. Maar het water en ik zijn elkaar even uit het oog verloren. De komende weken gaan we maar weer eens goed in gesprek met elkaar. Oh en wat dacht je van het fietsen? Mijn banden moesten eerst opgepompt worden… En de weerstand waarmee ik de laatste training op de tacx gezeten heb moest nu drastisch omlaag geschroefd worden.

Mijn onzekere tweeling kwam weer eens om de hoek kijken… ‘Kan ik het nog wel? Ben ik dan toch nog niet goed genoeg uitgerust?’

Inmiddels ben ik weer drie weken bezig met bewegen. Of trainen, zo u wilt. Langzaamaan gaat het steeds beter. Afgelopen zaterdag liep ik, heel makkelijk èn ontspannen, bijna 18 kilometer! En zwom ik in de avond nog ‘even’ 3 kilometer weg met een gemiddelde 100 meter tijd van 1’29. Wel dankzij de snelle mannen in mijn baan hoor. Die namen mij fijn op slipstream!

…alle begin is moeilijk. Helemaal als je graag wil en er weer zin in hebt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *