Liefde is…

IMG_20150212_100250

Mijn eerste hele triatlon; De Almere Holland Triathlon op 8 september 2012. Tien jaar eerder ontmoette ik hem bij een hardloopwedstrijd: Martijn. Fanatiek, regionaal goed presterende triatleet, knalblauwe ogen en donker haar… Vanaf die tijd zijn we een onafscheidelijk triatlonsetje.

Mijn eerste hele triatlon. Wat heb ik veel gehad aan Martijn tijdens het voorbereiden op deze wedstrijd. Hij, ervaren Long Distance triatleet, wist waar ik aan begon.
Als ik thuis kwam van een training totaal moe…dan zorgde hij dat er een bord eten en beker drinken klaar stonden.
Als ik het niet zag zitten om een lange looptraining te doen in mijn uppie, dan moedigde hij mij aan om toch te gaan of hij zorgde ervoor dat hij een stuk mee liep of mee fietste.
Als ik door en door koud kwam van een training, dan zorgde hij dat ik onder een warme douche terecht kwam.
Mijn eerste hele triatlon. Ik had de dag van mijn leven. Hij niet. Bij het lopen knapte er mentaal iets bij hem. Heel erg zuur, want hij lag goed in de wedstrijd. Omdat hij persé wilde finishen is hij doorgegaan en heeft het afgemaakt. Hij zette zijn ego opzij toen hij mij een ronde (of twee?) inhaalde. We liepen samen een ronde door het stadion. Met een kus vetrok hij weer in een hoger looptempo. Hij zette zijn teleurstelling opzij toen ik ging finishen. Mijn maatje, mijn beste vriend en de man waar ik mee oud wil worden stond daar te wachten om mij na mijn finish in zijn armen te sluiten.
Dat is liefde.
Maar niet alleen dit is liefde. We zorgen ervoor dat we allebei optimaal kunnen trainen. De één zorgt ervoor dat de boodschappen gedaan zijn, de ander zorgt ervoor dat de sportwas schoon in de kast ligt.
Als de één er even doorheen zit, zoekt de ander lichtpuntjes waardoor er weer een positief beeld ontstaat.
Ik vind ons daar best een goed team in!
 Samen trainen?
Omdat ons tempo erg uit elkaar liggen trainen we nauwelijks samen. Het enige wat we samen doen is de BeatBelly les op de sportschool. Daarnaast liggen we op zaterdag in dezelfde zwembaan. Ik hou het dan twee banen bij, soms vier…en daarna zie ik niet eens meer zijn grote teen.
In de zomer lopen of fietsen we soms een stukje samen en vervolgen we na een tijdje ieder zijn eigen weg. Het is voor hem niet leuk om steeds in te moeten houden. Voor mij is het niet leuk om in zijn wiel te moeten sleuren.
Met een fulltime baan voor hem, en beide gemiddeld 15uur trainen in de week, schieten kletsmomentjes er wel eens bij in. Daarom fietsen we regelmatig met elkaar mee als de ander een hardlooptraining doet. Gezellig, helemaal nu op donkere avonden, en kunnen we lekker ‘bij’ kletsen.
Hoe dichter we bij het seizoen komen, hoe minder deze momentjes zullen zijn. Omdat hij traint voor de Eredivisie en ik weer voor een hele triatlon, zien onze trainingsprogramma’s er heel anders uit. Hij korter en intensiever, ik langer en rustiger.
Binnenkort gaan we samen op trainingsvakantie op Lanzarote. Het wordt de eerste keer dat we zoiets samen gaan doen. Hij heeft al gezegd dat hij zich aanpast aan mijn tempo, maar wel af en toe bergjes een extra keer op fietst. Of dat ik bovenaan maar effe moet wachten als hij de berg nog een keer doet. Dat doe ik graag voor hem. Dat is nou echte liefde ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *